ul. Lekarska 1, Wrocław

Adres Szpitala

(71) 387 66 00

Rejestracja

Pon. - Pt.: 7:00 - 20:00

Godziny otwarcia

Chirurgia ogólna i naczyniowa

W szpitalu Vratislavia Medica oferujemy zabiegi chirurgiczne wykonywane w ramach chirurgii jednego dnia. Pod pojęciem chirurgia jednego dnia kryje się sposób leczenia zabiegowego (operacyjnego), którego celem jest wykonanie u pacjenta określonego zabiegu chirurgicznego w jak najkrótszym czasie, skondensowanym zazwyczaj do jednej doby. W trakcie 24 godzin możliwe są do przeprowadzenia zabiegi operacyjne, nie tylko z zakresu chirurgii ogólnej, naczyniowej czy urazowo-ortopedycznej, ale także z różnych innych dziedzin medycyny.

Celem chirurgii jednego dnia jest maksymalne skrócenie pobytu chorego w szpitalu i upraszczanie wszelkich procedur medycznych. Wiąże się to z mniejszymi nakładami finansowymi i pożytkiem dla pacjenta, który nie musi przeorganizowywać całego tygodnia swojej pracy, ale np. jeden lub dwa dni (jeśli oczywiście są to zabiegi mniej skomplikowane). Chirurgia jednego dnia zakłada oszczędność czasu pacjenta i jak najmniejszą ingerencję w jego rytm pracy. Zabiegi wykonywane są zawsze w znieczuleniu. W dzisiejszych czasach nie ma miejsca na ból i potrafimy go zniwelować. Czasem korzystamy z pomocy anestezjologów, ale w dużej mierze chirurg samodzielnie może zlikwidować ból u pacjenta, zwłaszcza w procedurach jednego dnia.

Najczęstsze schorzenia

W naszej ofercie

Nasi specjaliści

Schorzenia i wykonywane zabiegi

Przepuklina jest to nazwa grupy schorzeń, które charakteryzują się nieprawidłowym przemieszczeniem się narządów wewnętrznych lub ich części poza miejsce naturalnego występowania. Najczęściej przemieszczenie to dotyczy fragmentu jelita cienkiego lub grubego poza jamę brzuszną np. pępek, kanał pachwinowy lub udowy.

Przepuklina jest bardzo powszechną dolegliwością, która dotyczy 20% społeczeństwa, z czego większość tj. 60-70% stanowi przepuklina pachwinowa. Schorzenie to dotyka nawet 7 razy częściej mężczyzn niż kobiet.

Rodzaje przepuklin:

  • pachwinowa
  • pępkowa
  • mosznowa
  • kresy białej
  • udowa
  • pooperacyjna
  • nawrotowa

Czynniki ryzyka powstawania przepuklin

Przepuklina powstaje w miejscu, które ze względu na przyczyny anatomiczne są słabsze, cieńsze i mniej wytrzymałe. Przy pojawieniu się dodatkowych czynników powstaje wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, który sprzyja wypychaniu narządów i uwypuklaniu narządów poza ich naturalne położenie.

Przyczyny wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej to podnoszenie ciężkich przedmiotów, parcie na stolec/mocz oraz przewlekły kaszel i kichanie.

Objawy przepuklin

Głównym i najbardziej charakterystycznym objawem przepukliny jest wyczuwalny i widoczny guz. W zależności od położenia przepukliny oraz jej wielkości, może ona powodować ból, który nasila się podczas kaszlu i kichania, kiedy wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej. Innymi dolegliwościami mogą być ból i dyskomfort, który nasila się po aktywności fizycznej. Wraz z upływem czasu worek przepuklinowy może się powiększać.

Leczenie przepuklin

Powstała przepuklina sama się nie wchłonie, dlatego jedyną skuteczną metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny, podczas którego chirurg przesuwa przemieszczone narządy do ich naturalnego położenia. W szpitalu Vratislavia Medica jednym ze specjalistów wykonujących zabiegi przepuklin jest dr n. med. Adam Kuźmiński, specjalista chirurgii ogólnej. Pacjenci doceniają dra Kuźmińskiego za jego wyjątkowe, empatyczne i profesjonalne podejście do każdego pacjenta.

Kamica żółciowa uznawana jest za chorobę występującą powszechnie, szacuje się, że dotyczy 10% społeczeństwa powyżej 50 r.ż. Znaczna część pacjentów dotkniętych kamicą skarży się na dolegliwości dyspeptyczne, tj. niestrawność, bóle nadbrzusza, nudności, wymioty oraz nietolerancję tłuszczów. Kolka żółciowa charakteryzuje się nawrotowym i przemijającym bólem zlokalizowanym w prawym podżebrzu, który może promieniować do łopatki. Powikłaniami choroby mogą być żółtaczka mechaniczna, zapalenie trzustki oraz zapalenie otrzewnej spowodowane perforacją pęcherzyka. Długoletnia i nieleczona kamica pęcherzyka żółciowego może doprowadzić do powstania raka. Dolegliwości związane z kamicą pęcherzyka żółciowego są wskazaniem do zabiegu usunięcia pęcherzyka żółciowego.

Kwalifikacja do zabiegu

Specjalista chirurgii ogólnej kwalifikuje pacjenta do laparoskopowego usunięcia pęcherzyka żółciowego na podstawie aktualnych wyników badań USG jamy brzusznej, szczegółowego wywiadu medycznego oraz badania przedmiotowego. Podczas konsultacji kwalifikacyjnej chirurg może zalecić wykonanie dodatkowych badań.

Wskazania do zabiegu laparoskopowego usunięcia pęcherzyka żółciowego

  • kamica pęcherzyka żółciowego objawiająca się silnymi atakami bólowymi występującymi najczęściej po obfitszym posiłku
  • przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego
  • ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego
  • wodniak pęcherzyka żółciowego
  • polipy pęcherzyka żółciowego
  • nowotwór pęcherzyka żółciowego

Korzyści dla pacjenta, jakie daje zabieg metodą laparoskopową

  • niewielkie dolegliwości bólowe po operacji
  • mniejsza ingerencja chirurgiczna
  • niewielkie blizny
  • mniejsze ryzyko wystąpienia zakażenia
  • krótki pobyt w szpitalu
  • krótszy okres rekonwalescencji i powrotu do aktywności

Jak wygląda zabieg laparoskopowy?

Zabieg operacyjny przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym w ułożeniu pacjenta na plecach. Następnie za pomocą igły zostaje do jamy brzusznej podany gaz (tj. dwutlenek węgla), który powoduje oddzielenie od siebie narządów wewnętrznych, dzięki czemu chirurg będzie miał ułatwiony dostęp do pęcherzyka żółciowego. Chirurg za pomocą 3-4 kilkumilimetrowych cięć umieszcza w jamie brzusznej trokary, przez które wprowadza kamerę ze światłowodem, z której obraz wyświetlany jest na monitorze 4k oraz specjalistyczne narzędzia chirurgiczne. Tkanki otaczające pęcherzyk żółciowy są delikatnie odsuwane bez konieczności ich rozcinania. Chirurg ostrożnie z pomocą laparoskopu usuwa cały pęcherzyk żółciowy wraz z zalegającymi w nim złogami (kamieniami).

Zalecenia po zabiegu

  • usunięcie szwów odbywa się w 7 dobie od zabiegu
  • przez okres około 2 tygodni od zabiegu należy ograniczyć wysiłek fizyczny oraz unikać dźwigania
  • wynik badania histopatologicznego należy odebrać po około 14 dniach roboczych

Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) to schorzenie, które dotyka najczęściej ręki, którą wykonujesz większość czynności i związane jest regularnym jej przeciążaniem? ZCN to choroba powstała w wyniku długotrwałego ucisku nerwu pośrodkowego, który biegnie w kanale nadgarstka. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, jednak najczęściej pojawia się po 50-tce. Najczęstszymi przyczynami wystąpienia ZCN są reumatoidalne zapalenie stawów, wykonywana praca oraz ucisk nerwu spowodowany urazem nadgarstka.

Schorzenie to może mieć charakter choroby zawodowej u osób wykonujących czynności tj.:

  • praca na budowie
  • praca przy taśmie produkcyjnej w fabryce
  • długotrwałe używanie myszki komputerowej
  • praca biurowa związana z pisaniem dużej ilości tekstu na klawiaturze
  • gra na instrumencie

Objawy zespołu cieśni nadgarstka:

  • ból i drętwienie palców, są tak intensywne, że wybudzają ze snu
  • mrowienie w okolicy kciuka i palców: wskazującego, środkowego oraz połowy palca serdecznego
  • osłabienie chwytu
  • utrudnione zaciśnięcie ręki w pięść
  • wypadanie z dłoni trzymanych przedmiotów
  • zaniki mięśniowe kłębu kciuka

Leczenie operacyjne zespołu cieśni nadgarstka

Standardowe leczenie operacyjne zespołu cieśni nadgarstka polega na przecięciu troczka zginaczy, dzięki czemu światło kanału nadgarstka ulega powiększeniu a nacisk na nerw pośrodkowy, zostaje usunięty. Zwiększone zostaje ukrwienie nerwu, co wpływa na jego szybszą regenerację. W trakcie zabiegu zostają usunięte przyczyny bólu, jednak ważne jest, aby o zabiegu rozpocząć rehabilitację, dzięki której operowana ręka szybciej powróci do sprawności.

Hydrodekompresja – innowacyjna metoda leczenia

Hydrodekompresja jest to innowacyjna i bezoperacyjna metoda leczenia zespołu cieśni nadgarstka. Zabieg ten przeprowadzany jest ambulatoryjnie w gabinecie zabiegowym, pod kontrolą USG, w znieczuleniu miejscowym. Chirurg za pomocą iniekcji cienkoigłowej (zastrzyk) wprowadza odpowiednią ilość płynu do przestrzeni wokół nerwu, dzięki temu zostaje on uwolniony i oddzielony od otaczających go tkanek. Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania, konieczna jest natomiast kwalifikacja lekarza. Dolegliwości chorobowe cieśni tj. ból nadgarstka i drętwienie palców ustępują nawet od pierwszego dnia, a okres rekonwalescencji po zabiegu trwa najwyżej kilka dni!

Zabieg hydrodekompresji wykonywany jest wyłącznie przez lek. Tobiasza Szajerkę, specjalistę chirurgii ogólnej. W celu kwalifikacji do zabiegu należy umówić się na konsultację z lek. Tobiaszem Szajerką.

Rehabilitacja

Celem fizjoterapii po zabiegu cieśni nadgarstka jest poprawa funkcji ręki, zmniejszenie dolegliwości bólowych, w związku z tym powinna być jak najszybciej wdrożona. Fizjoterapeuta podczas terapii zbada zakres ruchomości, siłę mięśniową oraz uelastyczni bliznę pooperacyjną. Indywidualna terapia z fizjoterapeutą powinna być uzupełniona zabiegami fizykoterapeutycznymi.

Hydrodekompresja – innowacyjna metoda leczenia

Hydrodekompresja jest to innowacyjna i bezoperacyjna metoda leczenia zespołu cieśni nadgarstka. Zabieg ten przeprowadzany jest ambulatoryjnie w gabinecie zabiegowym, pod kontrolą USG, w znieczuleniu miejscowym. Chirurg za pomocą iniekcji cienkoigłowej (zastrzyk) wprowadza odpowiednią ilość płynu do przestrzeni wokół nerwu, dzięki temu zostaje on uwolniony i oddzielony od otaczających go tkanek. Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania, konieczna jest natomiast kwalifikacja lekarza. Dolegliwości chorobowe cieśni tj. ból nadgarstka i drętwienie palców ustępują nawet od pierwszego dnia, a okres rekonwalescencji po zabiegu trwa najwyżej kilka dni!

Zabieg wykonywany jest wyłącznie przez lek. Tobiasza Szajerkę, specjalistę chirurgii ogólnej. W celu kwalifikacji do zabiegu należy umówić się na konsultację z lek. Tobiaszem Szajerką.

Czym jest przykurcz Dupuytrena?

Przykurcz Dupuytrena, nazywany również chorobą Dupuytrena, to schorzenie ręki, które charakteryzuje się stopniowym zwężeniem i skróceniem powięzi dłoni i palców. Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego chirurga Guillaume’a Dupuytrena, który jako pierwszy opisał to schorzenie w XIX wieku. Choroba najczęściej dotyczy palca serdecznego i małego, ale może również wpływać na inne palce ręki.

Objawy przykurczu Dupuytrena:

  • Guzki i węzły – pierwszymi objawami przykurczu Dupuytrena są niewielkie, miękkie guzki i węzły na dłoni. Często początkowo nie powodują one bólu ani dyskomfortu.
  • Płaskie pasma tkanki – w miarę rozwoju choroby, guzki mogą przerodzić się w płaskie pasma tkanki zwane strunami Dupuytrena. Te pasma mogą się stopniowo skracać, powodując ograniczenie ruchomości palców.
  • Trudności w zginaniu palców – z czasem pacjenci mogą odczuwać trudności w zginaniu palców, zwłaszcza palca serdecznego i małego palca. Ruchomość tych palców może być ograniczona, a w zaawansowanych przypadkach może dojść do całkowitego zgięcia palca w kierunku dłoni.

Metody leczenia przykurczu Dupuytrena:

Wybór odpowiedniej metody leczenia uzależniony jest między innymi od stopnia zaawansowania choroby i obejmuje zarówno leczenie zachowawczej, jak również operacyjne. Metoda zachowawcza opiera się na farmakoterapii oraz fizjoterapii, która obejmuje również zabiegi fizykoterapeutyczne. W przypadku, gdy leczenie zachowawcze nie przyniesie oczekiwanych efektów lub zmiany są zaawansowane, lekarz może zdecydować o konieczności przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wybór techniki zabiegowej uzależniony jest od stopnia zaawansowania choroby, najczęściej wykonuje się:

  • fasciotomię – chirurgiczne przecięcie przerośniętej powięzi
  • technika igłowa – wprowadzenie za pomocą wkłucia w zmienioną chorobowo strukturę i rozdzieleniu tkanki
  • wycięcie zmienionego rozścięgna dłoniowego i guzków oraz korekcja przykurczów palców

Ważnym elementem leczenia operacyjnego jest również fizjoterapia, która zalecana jest po zabiegu. Dzięki odpowiedniej rehabilitacji pacjent szybciej odzyska sprawność w dłoni.

Cennik

Ostateczny koszt zabiegu ustalany jest po konsultacji kwalifikacyjnej.
Cena zabiegu zawiera koszt  konsultacji z anestezjologiem i badań laboratoryjnych.

Odtwórz wideo

#dobrehistorie

Poznaj historie pacjentów Vratislavia Medcia.
Zapraszamy do serii filmów przedstawiających pacjentów, którym pomogliśmy.

Potrzebujesz pomocy? Skontaktuj się z naszym koordynatorem: