Ginekologia

Czym jest obniżenie narządów miednicy mniejszej?

Obniżenie narządów miednicy mniejszej, znane również jako prolaps narządów miednicy, jest stanem, w którym narządy miednicy, takie jak pęcherz, macica lub odbytnica, opadają w kierunku pochwy. Może to wystąpić u kobiet w różnym wieku, ale częściej pojawia się u pań po menopauzie lub po wielu porodach.

Przyczyny występowania obniżenia narządów miednicy mniejszej

• słabe mięśnie miednicy – częste porody naturalne, a także ogólne osłabienie mięśni dna miednicy związane z wiekiem, otyłością lub brakiem aktywności fizycznej mogą przyczynić się do tego schorzenia
• menopauza – spadek poziomu hormonów estrogenowych w okresie menopauzy może wpływać na elastyczność i zdolność utrzymania narządów miednicy w odpowiedniej pozycji
• chirurgia miednicy – wcześniejsze zabiegi chirurgiczne w okolicach miednicy mogą osłabić struktury podtrzymujące narządy w odpowiedniej pozycji
• długotrwałe obciążenie miednicy – ciężka praca fizyczna, dźwiganie ciężkich przedmiotów lub przewlekłe zaparcia mogą wywierać nadmierne ciśnienie na narządy miednicy, co może prowadzić do obniżenia
• czynniki genetyczne – w niektórych przypadkach skłonność do obniżenia narządów miednicy może być dziedziczona

Objawy obniżenia narządów miednicy mniejszej

Objawy obniżenia narządów miednicy mogą być różnorodne i zależą od stopnia zaawansowania schorzenia. Niektóre z najczęstszych objawów to:

• odczuwanie ciała obcego w pochwie.
• zmniejszenie kontroli nad pęcherzem, co może prowadzić do częstego oddawania moczu lub nagłego parcia na pęcherz
• wyczuwalny opad narządów miednicy, zwłaszcza podczas siedzenia lub stania
• ból lub dyskomfort w okolicach miednicy lub krzyża
• problemy z oddawaniem kału lub nietrzymanie gazów
• problemy seksualne, takie jak dyspareunia (bolesny stosunek płciowy)

Operacyjne metody leczenia

W przypadku obniżenia narządów miednicy mniejszej, istnieje kilka operacyjnych metod leczenia, z których najczęstsze to operacje z dostępu brzusznego oraz pochwowego.

W szpitalu Vratislavia Medica wykonujemy zabiegi operacyjne zaburzeń statyki, m.in.:

• plastyka przednia i tylna pochwy
• laparoskopowe lub przezpochwowe podwieszenie macicy
• laparoskopowa naprawa defektu bocznego powięzi
• usunięcie macicy z plastyką pochwy oraz mięśni dna miednicy
• kolpokleza, która jest wykonywana u pacjentek w zaawansowanym wieku

Metoda operacyjna dobierana jest przez lekarza podczas konsultacji kwalifikacyjnej na podstawie wywiadu medycznego, stanu zdrowia pacjentki oraz indywidualnych potrzeb.   

Czym są mięśniaki macicy?

Mięśniaki macicy są łagodnymi guzkami, które powstają z komórek mięśniowych macicy. Są one jednym z najczęstszych problemów ginekologicznych występujących u kobiet. Mimo że mięśniaki są zazwyczaj łagodnymi zmianami, mogą wywoływać nieprzyjemne objawy, które wymagają uwagi medycznej.

Objawy mięśniaków macicy:

Objawy mięśniaków macicy mogą być różne dla każdej kobiety, jednak niektóre osoby mogą nie odczuwać żadnych dolegliwości. Wśród najczęstszych objawów można wymienić:

• obfite i bolesne miesiączki
• ból i ucisk w dolnej części brzucha lub kręgosłupa lędźwiowego
• częste oddawanie moczu lub uczucie ucisku na pęcherz
• problemy z oddawaniem stolca
• trudności z zajściem w ciążę lub poronienia

Metody leczenia:

Ginekolodzy stosują różne metody leczenia mięśniaków, do najczęstszych zaliczyć można:

• farmakologię – leczenie hormonalne, czyli leczenie modulatorem receptora progesteronowego
• radiologię – embolizację tętnic macicznych lub zastosowanie intensywnych ultradźwięków
• endoskopowe zabiegi operacyjne – histeroskopia i laparoskopia

Dobór metody leczenia uzależniony jest od wielu czynników, m.in. rodzaju, wielkości oraz ich umiejscowienia, wieku pacjentki oraz tego, czy planuje w przyszłości zajście w ciążę. Metoda leczenia ustalana jest indywidualnie podczas konsultacji kwalifikacyjnej z ginekologiem.

Nietrzymanie moczu to stan, w którym kobieta traci kontrolę nad wyciekiem moczu z pęcherza. To częsty problem, który wpływa na życie wielu kobiet na całym świecie. Choć może Ci się wydawać wstydliwy i trudny do poruszenia, to ważne jest, aby zrozumieć, że nie jesteś sama. Nietrzymanie moczu może mieć różne nasilenie, od lekkiego wycieku podczas śmiechu kaszlu, wysiłku,  po całkowitą utratę kontroli nad pęcherzem. Istnieją jednak skuteczne metody leczenia, które pozwalają na odzyskanie radości i komfortu życia.

Wyróżnia się kilka rodzajów nietrzymania moczu, do najczęściej występujących należą:

• wysiłkowe nietrzymanie moczu – jest najczęściej występującym typem NTM, który spowodowany jest osłabieniem mięśni zwieracza cewki moczowej
• OAB overactive bladder dry or wet – ten rodzaj schorzenia związany jest z nadmierną aktywnością (nadreaktywnością) mięśni wypieracza pęcherza moczowego, który zbyt szybko i wcześnie kurczy się, zanim sygnał dotrze do mózgu, efektem tego jest nagła i silna potrzeba oddania moczu
• nietrzymanie moczu z przepełnienia – w tym typie NTM problemem jest niemożność całkowitego opróżniania pęcherza i przez to jego szybkie napełnienie, ten rodzaj schorzenia najczęściej współtowarzyszy innym chorobom tj. przepuklina kręgosłupa, zwężenie kanału kręgowego etc.
• mieszane nietrzymanie moczu – w tym typie schorzenia występują objawy związane z wysiłkowym nietrzymaniem moczu i parciami naglącymi

Kto jest narażony na nietrzymanie moczu?

Nietrzymanie moczu jest w większości przypadków wynikiem ubytku kolagenu/ albo i defektu kolagenu, który często ma podłoże genetyczne i niezależnie od stylu życia prowadzi do niekontrolowanej utraty moczu.  Niemniej są czynniki, które predysponują do wcześniejszego pojawienia wyżej wymienionych schorzeń.

Nietrzymanie moczu może dotyczyć kobiet w różnym wieku, ale istnieją grupy bardziej narażone na wystąpienie tego problemu:

• kobiety w okresie menopauzy – spadek poziomu estrogenów może osłabić mięśnie dna miednicy, co zwiększa ryzyko nietrzymania moczu
• kobiety po porodzie – ciąża i poród mogą osłabić mięśnie dna miednicy, zbyt szybkie porody i przeciągające się fazy porodu maj wpływ na to, że nietrzymanie moczu jest częstym problemem po urodzeniu dziecka
• kobiety starsze – wraz z wiekiem mięśnie dna miednicy mogą słabnąć, co zwiększa ryzyko nietrzymania moczu
• osoby otyłe – nadmierne obciążenie ciała może naciskać na pęcherz i mięśnie dna miednicy, co prowadzi do nietrzymania moczu
• osoby szczególnie genetycznie obciążone – niezależnie od stylu życia nietrzymanie moczu pojawia się bardzo wcześnie i w znaczącym stopniu ogranicza jakość życia

Warto zrozumieć, że nietrzymanie moczu nie jest czymś, z czym trzeba się godzić. Istnieją skuteczne metody leczenia, które pozwalają na poprawę jakości życia.

Skuteczne metody leczenia we Vratislavia Medica

W szpitalu Vratislavia Medica pomagamy pacjentkom, które zmagają się z nietrzymaniem moczu. Nasz zespół specjalistów w dziedzinie uroginekologii oferuje nowoczesne, skuteczne i małoinwazyjne metody, które są skuteczne w leczeniu tego problemu.

Beznapięciowa taśma podtrzymująca cewkę TOT i TVT

Złotym standardem i jednymi z najskuteczniejszych metod leczenia nietrzymania moczu, są beznapięciowe taśmy podtrzymujące cewkę TVT (Tension-Free Vaginal Tape). Zabieg z wykorzystaniem taśmy pozwala na znaczną poprawę kontroli nad pęcherzem i minimalizuje występowanie niekontrolowanego wycieku moczu. Skuteczność tej metody leczenia wynosi około 96%, a efekty odczuwalne są niemal natychmiast.

Jak wygląda zabieg?

Zabieg z użyciem taśmy może być wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub przewodowym, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjentki oraz wskazań medycznych. Podczas zabiegu lekarz umieszcza specjalną taśmę w okolicach cewki moczowej. Taśma ta podtrzymuje cewkę moczową w odpowiedniej pozycji, zapobiegając wyciekowi moczu. Po zabiegu pacjentka może potrzebować kilku dni na rekonwalescencję. Czas hospitalizacji wynosi najczęściej 2-3 dni.